Deelnemende Landen

Nederland

Details

Gepubliceerd op dinsdag, 17 januari 2012 10:56

Oranje naar een tweede titel?

Het altijd optimistische Nederlandse volk hunkert naar een titel. Het succes op het WK bracht heel wat los bij het volk. Hoewel de tweede plek uitbundig werd ‘gevierd’ is het alweer ruim twintig jaar wachten op een titel. De selectie lijkt bijna beter dan ooit te zijn, dus kan het niet anders dan dat Oranje als topfavoriet naar Polen en Oekraïne afreist. Althans als we de zestien miljoen bondscoaches op de bank thuis mogen geloven. Waarom ook niet, in ’88 was de ploeg uiteraard de beste, maar in het recente verleden bewees jong Oranje dat er best Europees succes in het vooruitzicht kan liggen.

De erelijst van het Nederlands elftal bestaat behalve de Europese titel in 1988, ook nog uit drie WK finales. Daarnaast werd in ’98 de vierde plek bereikt op het mondiale kampioenschap. Op continentaal niveau was er nog viermaal een halve finale. In een ver verleden was het Olympische team goed voor drie bronzen medailles (1908, 1912 en 1920).

Kwalificatie

De weg naar Euro 2012 verliep voor de mannen van Bert van Marwijk eigenlijk zonder problemen. Een eerste potje tegen San Marino was lekker om de kwalificatie op gang te schieten. Vooral Klaas-Jan Huntelaar liet direct zien er zin in te hebben. De aanvaller was in het ministaatje verantwoordelijk voor drie goals in het 0-5 gewonnen duel. Op voorhand leken de grootste concurrent uit het noorden te komen. Finland en Zweden zijn landen die zichzelf niet zonder slag of stoot aan de kant laten zetten. Maar in de eerste ontmoeting met Finland was het wederom Klaas-Jan Huntelaar, die snel de hoop van de bezoekers de grond in boorde. Na ongeveer een kwartier prijkte er een 2-0 stand op het scoreboard en stond de teller van de spits al op vijf in deze kwalificatiecampagne. Forssell kon nog wel snel wat terug doen, maar verder kwamen de Finnen niet.

Er wordt weleens gezegd dat de ware kampioen degene is die ook slechte duels wint. Wat dat betreft mag Oranje kampioensaspiraties koesteren, want de wedstrijd tegen Moldavië was voor het grootste gedeelte niet om aan te zien. Toch trok de Oranje-equipe aan het langste eind, wederom door een goal van Huntelaar. De scherpte van de topscorer in de kwalificatiereeks was ongekend, want ook Zweden had amper voetgezet in de Amsterdam ArenA of de bal zat er alweer in. Uiteindelijk maakte Huntelaar er twee en schoot ook Afellay de bal tweemaal tegen de touwen. Toen nog Groningen-verdediger Andreas Granqvist scoorde nog wel tegen, maar dat was lang niet genoeg om Oranje pijn te doen.

Met de volle score uit vier duels kon de ploeg zich op gaan maken voor twee duels met Hongarije. Nu heeft Nederland een schijnbaar onuitputtelijke bron van topaanvallers, dus was het ontbreken van Huntelaar geen probleem. Dat bleek ook wel, want de rol van doelpuntenmaker werd eenvoudig overgenomen door Van der Vaart, Afellay, Van Persie en Kuijt die de ploeg naar een 0-4 zege schoten. Vier dagen later stond de return al op het programma en leek het andermaal een makkelijke avond te gaan worden. Robin van Persie scoorde snel de 1-0, maar dat werd ook de ruststand. Terug uit de kleedkamer veranderde het spelbeeld opeens en namen de Hongaren brutaal een 1-2 voorsprong. Sneijder en Van Nistelrooij draaide de tabellen weer, maar een kwartier voor tijd kwamen de bezoekers terug tot 3-3. Het was Dirk Kuijt die er met twee goals voor zorgde dat Oranje geen averij op de route naar Polen en Oekraïne.

Daarna was het tot september 2011 wachten op de eerstvolgende kwalificatie-interland. Duels tegen San Marino en Finland moesten de definitieve plaatsing voor het EK bewerkstelligen. In Eindhoven bleek al snel dat San Marino andermaal geen partij kon bieden. Van Persie, Sneijder en Heitinga beslisten het duel al binnen twintig minuten, maar pas na rust ging de ploeg van Van Marwijk echt los. Kuijt, Wijnaldum, tweemaal Huntelaar, nog een keer Sneijder en nog een hattrick van Van Persie tekende voor een 11-0 recordzege. In Helsinki kon het ticket naar Euro 2012 behaald worden. De eerste interlandgoal van Kevin Strootman wees Oranje de weg. Zeker toen de Finnen in de tweede helft met tien man kwamen te staan leek het niet meer mis te kunnen gaan. Toch bleef de marge klein, maar toen Luuk de Jong ook zijn eerste goal voor Nederland maakte kon het niet meer fout. De tickets konden geboekt worden en een hotel gereserveerd.

De laatste ontmoeting met Zweden was louter voor de statistieken. Althans voor de kant van Nederland dan. Voor de Zweden was nog de titel van beste nummer twee en daarmee een plek op het EK te verdienen. Wellicht dat dat er voor zorgde dat de Scandinaviërs wat feller waren en goals van Huntelaar en Kuijt niet voldoende waren voor de zege. Zweden was met 3-2 te sterk en zo werd het net geen perfecte score in deze kwalificatie voor Nederland. Klaas-Jan Huntelaar mocht zich wel tot topscorer kronen met maar liefst twaalf goals was hij behoorlijk verantwoordelijk voor het indrukwekkende 37 – 8 doelsaldo van Oranje.

Geschiedenis op het EK

Het eerste optreden van het Nederlands elftal op een Europees kampioenschap dateert pas uit 1976, de edities daarvoor wist Oranje zich niet te plaatsen. Op dat eerste EK eindigde Nederland als derde, nadat eerst werd verloren van Tsjecho-Slowakije. Na verlenging delfde Nederland met 3-1 het onderspit. In de strijd om de derde plaats moest er andermaal een verlenging aan te pas komen. Tegen Joegoslavië scoorde Ruud Geels en Wily van de Kerkhof, waardoor het na negentig minuten 2-2 stond. In de verlenging zorgde andermaal Geels voor de overwinning.



Het EK dat volgde was weinig succesvol voor Oranje. In 1980 werd voor het eerst in poules gespeeld. Het eerste duel tegen Griekenland werd nog wel nipt met 1-0 gewonnen, maar een 2-3 nederlaag tegen West-Duitsland en een 1-1 tegen Tsjecho-Slowakije waren niet genoeg om door te gaan. Nederland werd op doelsaldo uitgeschakeld. In ’84 wist Oranje zich zelfs niet te plaatsen voor de eindronde.

Ook in ’88 leek de voorbode niet goed. De Sovjet-Unie was in de eerste poulewedstrijd met 1-0 te sterk voor de ploeg van Rinus Michels. Maar uiteindelijk weet elke Nederlander hoe dat toernooi eindigde. Engeland werd met 3-1 aan de kant gezet door drie goals van Marco van Basten. Tegen Ierland prikte Wim Kieft vlak voor de tijd de bevrijdende 1-0 binnen, waardoor een halve finale tegen West-Duitsland wachtte. Lothar Matthäus scoorde en bracht een finale ver weg, maar Ronald Koeman en Ruud Gullit maakte zich nagenoeg onsterfelijk door de Duitsers in eigen land de weg naar de finale te versperren. In de eindstrijd wachtte opnieuw de Sovjet-Unie. De goals van Gullit en Van Basten staan waarschijnlijk op een ieders netvlies gegrift. Behalve de titel, haalde Van Basten ook nog eens de prijs van toernooitopscorer op.

In 1992 kwam Nederland als titelverdediger eigenlijk gemakkelijk door de poule. Tegen het GOS bleef het 0-0, maar Schotland (1-0) en Duitsland (3-1) werden geklopt. In de halve eindstrijd wachtte Denemarken en dat mocht eigenlijk geen probleem zijn. Toch kon Oranje maar ternauwernood een verlenging en uiteindelijk penalty’s afdwingen. Rijkaard schoot in de 86e minuut de 2-2 binnen. De held van vier jaar eerder, Van Basten, werd nu de schlemiel door ene penalty te missen, waardoor Nederland de finale misliep.

Het was het begin van het penaltytrauma van Nederland. In ’96 ging Oranje moeizaam door de poule. 0-0 tegen Schotland winst op Zwitserland maar de 1-4 nederlaag tegen Engeland zorgde er voor dat Oranje slechts net een goed genoeg doelsaldo had om de kwartfinale te halen. Daarin bleeft het 0-0 tegen Frankrijk en ging de penaltyreeks verloren. Vier jaar later in eigen land ging alles tot de halve finale voorspoedig. Tsjechië, Denemarken, Frankrijk en Joegoslavië werden aan de kant gezet, maar tegen Italië ging het geweldig mis. Het bleef 0-0, doordat Frank de Boer en Kluivert in reguliere speeltijd penalty’s missen. In de strafschoppenreeks miste De Boer nogmaals en kregen ook Stam en Bosvelt de bal niet tussen de palen.

In 2004 werd Nederland verlost van het penaltysyndroom. Oranje klopte in de kwartfinale Zweden na strafschoppen, waarna Portugal de tegenstander werd in de halve eindstrijd. De Portugezen wonnen met 2-1 zodat Oranje opnieuw verstoken bleef van de finale. Het laatste EK in Oostenrijk en Zwitserland begon voor Nederland geweldig. In de poule des doods werden eclatante zeges behaald op Italië (3-0), Frankrijk (4-1) en Roemenië (2-0). Maar in de kwartfinale tegen Rusland ging het helemaal mis. Ruud van Nistelrooij scoorde in de 86e minuut de 1-1, maar in de verlenging won Rusland alsnog met 3-1.

De verwachtingen en de quoteringen

Zoals gezegd ziet het Nederlandse publiek het eigen land graag als topfavoriet. In eerste instantie hoorde de ploeg ook zeker bij de absolute kanshebbers en moest alleen Spanje voorgelaten worden in de quoteringen. Na de 3-0 oefennederlaag tegen Duitsland wordt echter ook deze aartsrivaal hoger aangeschreven. Met 8,00 voor een eindoverwinning staat Oranje op de derde plaats in de quoteringen.

Het geeft wel aan dat er zeker rekening moet worden gehouden met Nederland, ondanks dat de ploeg met angstgegners Duitsland en Portugal in één poule zit. Overleeft Nederland de poule des doods dan lijkt de weg naar de halve finale in elk geval al open te liggen. Kwaliteit heeft het team genoeg, vooral voorin kan Oranje bogen op een breed arsenaal aan spelers. Zo veel zelfs dat het maar de vraag is wie er in de basisopstelling zullen beginnen.

Wordt het Arsenal-aanvoerder Robin van Persie, of toch Klaas-Jan Huntelaar. Beiden zijn enorm op dreef dit seizoen, maar of Van Marwijk met allebei begint is maar de vraag. Wie inzet op de twee spitsen samen in de basis tegen Denemarken kan driemaal de inzet verdienen. Van Persie (1,65) is de favoriet om alleen in de punt te beginnen. Bovendien staat hij ook genoteerd als grootste kanshebber om oranjes topscorer te worden in het toernooi. Hij staat op 4,00, ook hier volgt kwalificatietopscorer Huntelaar (6,00) en is Wesley Sneijder (7,50) derde.

Sneijder is direct één van de andere belangrijke schakels in het team, de vraag is of hij samen met Rafael van der Vaart gaat spelen. Bovendien is het voor Nederland nog afwachten of Barcelonamiddenvelder Ibrahim Afellay op tijd fit is voor het EK, maar ook zonder hem kan Van Marwijk terugvallen op een zeer sterke selectie, die zeker een rol van betekenis moet kunnen spelen.