Deelnemende Landen

Spanje

Details

Gepubliceerd op zondag, 05 februari 2012 18:28

Spanje de absolute favoriet

Er is met geen mogelijkheid te ontkennen dat Spanje voor Euro 2012 de grote topfavoriet zal zijn. De titelverdediger en huidig wereldkampioen kan bogen op een team vol sterren, dat de afgelopen jaren nagenoeg onverslaanbaar is gebleken in duels die er om gaan. De tweevoudig Europees kampioen kent een selectie nagenoeg alleen maar vedettes van de twee beste voetbalteams van dit moment, Real Madrid en FC Barcelona. Niet gek dus dat het sterrenensemble van Vicente del Bosque opnieuw geacht wordt de titel in de wacht te gaan slepen.

Het land werd jarenlang gezien als een soort lelijk eendje van Europa. Goede clubteams, maar het nationale elftal presteerde maar spaarzaam naar behoren. Een aantal jaar geleden kwam de grote kentering, niet alleen werd de ploeg Europees en wereldkampioen, maar ook vrijwel alle vertegenwoordigende jeugdelftallen ging met titels aan de haal. Het Spaanse voetbal is dominanter dan ooit en het heeft er alle schijn van dat 2012 daar weinig verandering in gaat brengen.

Kwalificatie

In kwalificatiepoule I, kon Spanje rekening op concurrentie van Tsjechië, Schotland en Litouwen aangevuld met enig weerwerk van Liechtenstein. Op papier mocht dat natuurlijk geen probleem zijn voor het team uit Zuid-Europa dat zo hoog aangeschreven staat. Dat bleek uiteindelijk ook uit de resultaten, al ging niet altijd alles even gemakkelijk.

Een lekker opwarmertje had de ploeg wel in Vaduz was Liechtenstein uiteraard geen partij voor La Furía Roja. Een simpele 0-4 overwinning was de start van de kwalificatiecampagne op weg naar uiteindelijk titelprolongatie in Polen en Oekraïne. Maar dat het nog een lange weg was, bleek wel in de partij tegen Litouwen, de 0-0 ruststand duidde er al op dat het niet zo makkelijk ging voor de Spanjaarden en zelfs na de 1-0 van Fernando Llorente kwamen de Litouwers weer langszij. Die comeback was van korte duur, want nogmaals Llorent en David Silva zorgde uiteindelijk voor een reguliere 3-1 zege. De ontmoeting in Schotland kende een soortgelijk scenario. Villa en Iniesta dachten de Armada al in veilig haven te hebben geschoten, toen de Schotten plots twintig minuten voor tijd de stand weer in evenwicht brachten. Andermaal was het Llorente die Spanje toch verzekerde van de volle buit.

Thuis tegen Tsjechië ging het zelfs nog ietsje moeizamer. Een vroege achterstand lekker de wereldkampioen schade te berokkenen, maar uiteindelijk van het de topscorer aller tijde van Spanje die het allemaal rechtzette. David Villa schoot binnen vijf minuten de bal twee keer tegen de touwen en tekende zo voor de 2-1 zege. Daarmee was de ploeg halverwege de kwalificatiereeks al zes punten los van alle tegenstanders en konden de tickets nagenoeg geboekt worden. Litouwen probeerde wederom wat verzet te tonen, door in Kaunas in de tweede helft een vroege voorsprong van de Spanjaarden teniet te doen. Maar zoals inmiddels gewoon was geworden in de kwalificatie sloegen de mannen van Del Bosque toe in de slotfase. Net als thuis, eindigde het duel in een 3-1 overwinning, waardoor Euro 2012 wel heel dichtbij kwam voor Spanje. Een gelijkspel tegen Liechtenstein zou al volstaan voor de Spanjaarden om het EK te halen, maar in Logroño moest uiteraard het publiek nog een beetje verwend worden. Nog voor rust konden de koffers definitief ingepakt worden. Tweemaal Negredo en één keer Xavi zorgde ervoor dat de ploeg zich verzekerd wist van deelname in Polen en Oekraïne. Na de pauze sloeg Sergio Ramos nog toe, waarna Villa met twee goals de uitslag op 6-0 vastzette.

Met de zekerheid van het EK in de achterzak stonden nog twee duels op het programma. Eerst uit tegen Tsjechië en tot slot het thuisduel tegen de Schotten. Allebei de keren hadden de Spanjaarden weinig te duchten van hun opponent. In Praag was het na 23 minuten beslist, toen Mata en Xabi Alonso de uiteindelijke 0-2 eindstand al op het bord hadden gezet. Tegen Schotland was het ook al 2-0 bij rust en sloot Spanje de kwalificatiereeks zonder puntverlies uiteindelijk af met een 3-1 overwinning. Geen problemen dus voor de titelverdediger om het EK te halen.



Geschiedenis op het EK

Zoals gezegd kent Spanje niet een heel rijke historie op het Europees kampioenschap voetbal. Desondanks was de ploeg tweemaal de beste. De eerste keer was in 1964, het was pas het tweede EK dat gehouden werd en nadat vier jaar eerder niet meegedaan was, waren de Spanjaarden nu gastheer van het toernooi met Hongarije, Denemarken en de Sovjet-Unie als concurrenten. In de halve finale stonden de Spanjaarden tegenover Hongarije en nadat Pereda het thuisland op voorsprong had gezet kwam vlak voor tijd de klap van de gelijkmaker. Hongarije scoorde de 1-1 en dwong een verlenging af. Wat de Hongaren in reguliere speeltijd konden, deed Spanje in de verlenging, met nog vijf minuten op de klok schoot Amancio Amaro de bal tegen de touwen en zo werd de finale behaald.

In de eindstrijd wachtte het sterke blok van de Sovjet-Unie. De eerste minuten waren spectaculair met goals van Pereda en Khusainov. Binnen 10 minuten was het 1-1 en zo hobbelde de wedstrijd een minuut of 75 verder. Andermaal was het een doelpunt in de slotfase dat de beslissing bracht. Marcelino werd de held van Spanje door in de 84^e minuut de 2-1 binnen te tikken en zodoende de titel in eigen huis te houden. Veel verdere voorspoed op EK’s leverde die titel niet op, het duurde maar liefst tot 1980, alvorens de Spanjaarden zich weer kwalificeerden voor een eindfase.

Dat toernooi verliep weinig succesvol, weliswaar werd het gastland nog keurig op 0-0 gehouden in de poule, maar vervolgens waren België, met een scorende Eric Gerets, en Engeland met 2-1 te sterk. Een roemloze aftocht voor de Spanjaarden. Vier jaar later in Frankrijk was de Spaanse ploeg er opnieuw bij. Net als in Italië begon het weinig florissant tegen Roemenië werd moeizaam met 1-1 gelijkgespeeld en ook tegen Portugal kwam die eindstand op het scorebord te staan. Daardoor werd de ontmoeting met West-Duitsland er eentje die gewonnen moet worden. Het werd een duel waarin de Duitsers een koekje van eigen deeg kregen. Zij waren ongetwijfeld al met hun hoofd bij de halve finales toen plots Marceda in de 90^e minuut tekende voor de winnende goal voor Spanje. De 0-1 was voldoende voor een plek in de halve eindstrijd. Daarin was Denemarken de opponent, een ploeg met Laudrup, Lerby en Arnesen hield de Spanjaarden 120 minuten lang op 1-1. Penalty’s moesten bepalen wie in de finale het op mocht nemen tegen gastland Frankrijk. De Spanjaarden benutte alle vijf de strafschoppen, terwijl Elkjær de laatste miste voor Denemarken.

Een finale plek dus voor Spanje tegen de ijzersterke Fransen met aanvoerder Platini. De Franse captain was al goed geweest voor acht goals in de voorgaande vier duels en besliste uiteindelijk ook de finale. Hij zorgde voor de 1-0 voor Frankrijk, waarna Bellone in de laatste minuut er nog 2-0 van maakte, maar toen was de wedstrijd al gespeeld. Geen tweede titel voor Spanje, maar alsnog een verdienstelijke tweede plaats. Iets waar de Spanjaarden twintig jaar lang meer bij in de buurt zouden komen. In ’88 werd Denemarken nog verslagen in de groepsfase, maar waren nederlagen tegen Italië en West-Duitsland alsnog reden voor uitschakeling in de poule. In ’92 wist de ploeg zich niet te kwalificeren, ondanks dat het land tweede maanden later in eigen land Olympisch kampioen werd. In 1996 in Engeland was een overwinning in de laatste groepswedstrijd tegen Roemenië genoeg om na gelijke spelen tegen Bulgarije en Frankrijk de kwartfinale te halen. Daarin was het gastland na strafschoppen te sterk.

Ook in 2000 was de kwartfinale het eindstation. Nu was Frankrijk met 2-1 te sterk. In de poule had Spanje nog wel gewonnen van Slovenië en Joegoslavië, waardoor een verrassende nederlaag in het openingsduel tegen Noorwegen geen gevolgen had. In 2004 kwamen de Spanjaarden niet door de groepsfase. Rusland werd wel verslagen, met 1-0, maar na een 1-1 tegen Griekenland bleek de 0-1 nederlaag tegen Portugal in de laatste wedstrijd niet genoeg om door te stoten naar de kwartfinales. Op doelsaldo werd de uiteindelijke kampioen Griekenland tweede in de poule.

Heel anders was het in 2008 in Oostenrijk en Zwitserland. De Spanjaarden begonnen met een overtuigende 4-1 zege op Rusland, waarna 2-1 winst op Zweden al genoeg was om de kwartfinale te bereiken. De derde groepswedstrijd tegen Griekenland werd ook met 2-1 gewonnen, waardoor de titelverdediger uit het toernooi lag en Spanje zich op kon maken voor een treffen met Italië. Die kwartfinale werd een duel zonder goals. In de strafschoppenreeks waren het Di Natale en De Rossi die voor Italië de bal niet in het goal kregen, waardoor de misser van Daniel Güiza voor Spanje niet fataal bleek. In de halve eindstrijd wachtte de bedwingers van Oranje, namelijk Rusland. Het Rusland van Guus Hiddink was totaal geen partij voor de Spanjaarden. In de eerste helft bleef het nog 0-0, maar de tweede 45 minuten gingen helemaal naar Spanje. Xavi, Güiza en Silva tekenden voor de 3-0 zege, waarna Duitsland de laatste horde was op weg naar een tweede Europese titel. Die titel kwam er door een goal van Fernando Torres en zodoende reizen de Spaanjaarden als titelverdediger af naar Polen en Oekraïne.

De verwachtingen en de quoteringen

Het staat buiten kijf dat Spanje ook voor de titel in 2012 de topfavoriet is. Unibet heeft de mannen van het Iberisch schiereiland bovenaan de lijst staan met een quotering van 3,50. We kunnen ook moeilijk om de Spanjaarden heen. Het team bestaat uit louter topvoetballers, met bovenal een hoop ervaring. De aanvoerder van Real Madrid als doelman en de captain van Barcelona in het hard van de verdediging. Maar behalve Casillas en Puyol ligt de kracht van het team toch vooral verder naar voren.

Een middenveld met Iniesta en Xavi getuigd natuurlijk al van uitzonderlijke kwaliteit, maar als je daar nog Sergio Busquets en Fabregas aan toe kan voegen, dan lopen er vier echte toppers rond, die bij Barcelona ook nog eens goed op elkaar zijn ingespeeld. Maar ook Xabi Alonso en David Silva zijn zo in het systeem in te passen.

Alleen voorin moet het Spaanse team het mogelijk doen zonder al te veel inbreng van de twee Spaanse grootmachten. Het is nog maar de vraag of David Villa op tijd zal zijn hersteld van zijn beenbreuk. Maar Chelsea-spitsen Mata en Torres kunnen dat gat altijd nog opvullen. Ongeacht de selectie zal Spanje als absolute favoriet dit toernooi in gaan.